بسم الله الرحمن الرحيم
شَهْرُ رَمَضانَ
الَّذی أُنْزِلَ فیهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ بَیِّناتٍ مِنَ الْهُدى وَ الْفُرْقانِ
فَمَنْ شَهِدَ مِنْکُمُ الشَّهْرَ فَلْیَصُمْهُ وَ مَنْ کانَ مَریضاً أَوْ عَلى سَفَرٍوز
فَعِدَّهٌ مِنْ أَیَّامٍ أُخَرَ یُریدُ اللَّهُ بِکُمُ الْیُسْرَ وَ لا یُریدُ بِکُمُ الْعُسْرَ
وَ لِتُکْمِلُوا الْعِدَّهَ وَ لِتُکَبِّرُوا اللَّهَ عَلى ما هَداکُمْ وَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ .
ماه رمضان [همان ماه] است که در آن، قرآن فرو فرستاده شده است
، [کتابى] که مردم را راهبر، و [متضمّن] دلایل آشکار هدایت، و [میزان]
تشخیص حق از باطل است. پس هر کس از شما این ماه را درک کند
باید آن را روزه بدارد، و کسى که بیمار یا در سفر است [باید به شماره
آن،] تعدادى از روزهاى دیگر [را روزه بدارد]. خدا براى شما آسانى میخواهد
و براى شما دشوارى نمیخواهد تا شماره [مقرر] را تکمیل کنید و خدا را به
پاس آنکه رهنمونتان کرده است به بزرگى بستایید، و باشد که شکرگزارى کنید
ای جان فدای آنکه حرف دلش با زبان یکی است.